خط ویژه پشتیبانی
- ۰۲۱-۸۸۳۲۷۴۶۲
- ۰۲۱-۹۱۳۰۱۵۳۷
حساب کاربری
خط ویژه پشتیبانی
حساب کاربری
اگر قصد خرید یا ارتقای سی پی یو سرور اچ پی G12 را دارید، قبل از انتخاب مدل باید چند مشخصه اصلی مثل تعداد هسته، فرکانس، Cache، توان مصرفی و نوع پردازنده را بررسی کنید. CPU در سرورهای نسل 12 مستقیماً روی سرعت پردازش، تعداد ماشینهای مجازی، عملکرد دیتابیس و توان اجرای سرویسهای سازمانی تأثیر دارد؛ به همین دلیل انتخاب مدلی که فقط Core بیشتری داشته باشد همیشه بهترین تصمیم نیست.
مدلهای مختلف CPU سرور G12 برای کاربردهای متفاوتی طراحی شدهاند؛ بعضی گزینهها برای مجازیسازی و پردازشهای سنگین مناسبتر هستند و بعضی دیگر برای هاستینگ، Cloud و سرویسهایی که به تعداد هسته بالاتر نیاز دارند انتخاب بهتری محسوب میشوند. در گلد سرور میتوانید مدلهای مختلف سی پی یو سرور HP نسل 12 را براساس مشخصات فنی، نوع کاربری و بودجه بررسی کنید و پردازندهای را انتخاب کنید که با کانفیگ واقعی سرور شما هماهنگ باشد.
سی پی یو سرور نسل 12 اچ پی یکی از اصلیترین قطعات پردازشی در سرورهای HPE Gen12 است و نقش مستقیمی در سرعت اجرای سرویسها، تعداد ماشینهای مجازی، عملکرد دیتابیس و توان کلی سرور دارد. در این نسل، استفاده از پردازندههای Intel Xeon 6 باعث شده امکان انتخاب بین مدلهای مختلف با تعداد Core، فرکانس، Cache و توان مصرفی متفاوت وجود داشته باشد.
CPU سرور G12 در مدلهای P-Core و E-Core عرضه میشود تا بتوان آن را براساس نوع Workload انتخاب کرد. مدلهای P-Core بیشتر برای پردازشهای سنگین، دیتابیس و نرمافزارهای سازمانی مناسب هستند، در حالی که مدلهای E-Core با تعداد هسته بالاتر برای Cloud، Hosting و اجرای تعداد زیادی سرویس همزمان کاربرد بیشتری دارند.
در مجموع، سی پی یو سرور HP نسل 12 برای مجموعههایی مناسب است که به پردازش پایدار، امکان توسعه، مجازیسازی حرفهای و اجرای Workloadهای سنگین نیاز دارند. انتخاب مدل مناسب باید براساس نوع کاربری، تعداد Core موردنیاز، فرکانس، TDP و سازگاری با مدل دقیق سرور انجام شود.
مدلهای مختلف سی پی یو سرور اچ پی G12 برای نیازهای پردازشی متفاوت طراحی شدهاند و انتخاب بین آنها باید براساس نوع کاربری سرور انجام شود. در این نسل، پردازندههای Intel Xeon 6 در دو گروه اصلی P-Core و E-Core عرضه میشوند که هرکدام تمرکز متفاوتی روی قدرت پردازش، تعداد هسته و مصرف انرژی دارند.
پردازندههای P-Core بیشتر برای محیطهایی مناسب هستند که قدرت پردازش هر هسته اهمیت بالایی دارد. این مدلها انتخاب مناسبی برای دیتابیس، ERP، مجازیسازی، نرمافزارهای سازمانی و پردازشهای سنگین محسوب میشوند. اگر سرویس شما به فرکانس بالاتر و عملکرد قویتر در هر Core نیاز دارد، مدلهای P-Core معمولاً گزینه مناسبتری هستند.
پردازندههای E-Core با تمرکز روی تعداد هسته بیشتر و بازدهی بهتر در پردازشهای همزمان طراحی شدهاند. این مدلها برای هاستینگ، Cloud، Container، Microservices و محیطهایی که تعداد زیادی سرویس یا ماشین مجازی بهصورت همزمان اجرا میشود کاربرد بیشتری دارند. در چنین شرایطی، افزایش Core Density میتواند ظرفیت پردازشی سرور را به شکل موثرتری بالا ببرد.
تنوع مدلهای CPU سرور G12 نسبت به نسلهای قبلی بالاست و این پردازندهها از نظر تعداد هسته، فرکانس، حافظه Cache، توان مصرفی و نوع کاربری تفاوت قابل توجهی با یکدیگر دارند. در خانواده Intel Xeon 6 میتوان از پردازندههای اقتصادیتر با 8 یا 12 هسته تا مدلهای بسیار قدرتمند با بیش از 100 هسته را برای کانفیگ سرورهای نسل 12 انتخاب کرد. به همین دلیل انتخاب مدل CPU باید براساس حجم پردازش و نوع سرویس انجام شود و صرفاً خرید پردازندهای با بیشترین تعداد Core منطقی نیست.
در بین پردازندههای P-Core، مدلهایی مانند Xeon 6505P، 6507P، 6515P، 6517P، 6520P، 6527P، 6530P و 6730P جزو گزینههای کاربردی برای کانفیگهای مختلف هستند. در سمت E-Core نیز مدلهایی مانند Xeon 6710E، 6731E، 6740E، 6746E، 6756E، 6766E و 6780E امکان استفاده از تعداد هسته بسیار بالاتر را فراهم میکنند. HPE این پردازندهها را در فهرست CPUهای قابل استفاده برای سرورهایی مانند DL380 Gen12 ارائه کرده است.
Xeon 6505P یکی از مدلهای پایهتر P-Core برای CPU سرور G12 است. این پردازنده 12 هسته، فرکانس پایه 2.2 گیگاهرتز، 48 مگابایت Cache و TDP برابر با 150 وات دارد. این مشخصات باعث میشود 6505P برای کانفیگهایی که به قدرت پردازشی متعادل نیاز دارند اما قرار نیست حجم بسیار سنگینی از ماشینهای مجازی یا پردازشهای همزمان اجرا شود، گزینه قابل بررسی باشد.
این مدل بیشتر برای فایل سرور، Application Server، سرویسهای داخلی شرکت، نرمافزارهای سازمانی با بار متوسط و شروع یک کانفیگ Gen12 مناسب است. مزیت اصلی آن این است که بدون رفتن به سمت CPUهای بسیار گران و پرمصرف، امکان استفاده از معماری جدید Xeon 6 را فراهم میکند.
Xeon 6507P دارای 8 هسته و فرکانس پایه 3.5 گیگاهرتز است و TDP آن به 150 وات میرسد. تعداد هسته این مدل نسبت به بسیاری از CPUهای دیگر G12 کمتر است، اما فرکانس بالاتر آن باعث میشود برای Workloadهایی که قدرت هر Core اهمیت بیشتری دارد، گزینه قابل توجهی باشد.
خود HPE نیز از Xeon 6507P در یکی از کانفیگهای Entry سرور DL380 Gen12 استفاده کرده است. بنابراین این CPU را میتوان برای کانفیگهای ورودی، برخی نرمافزارهای سازمانی، سرویسهایی با تعداد Thread محدود و محیطهایی که فرکانس نسبت به Core Count اهمیت بیشتری دارد در نظر گرفت.
Xeon 6515P یک پردازنده 16 هستهای با فرکانس پایه 2.3 گیگاهرتز، 72 مگابایت Cache و توان مصرفی 150 وات است. این مدل نسبت به 6505P تعداد هسته بیشتری دارد و میتواند برای مجموعههایی که به یک CPU متعادل برای چند سرویس همزمان نیاز دارند گزینه مناسبتری باشد.
6515P را میتوان برای مجازیسازی در سطح متوسط، سرویسهای سازمانی، وب سرور، نرمافزارهای مدیریتی و زیرساختهایی که قرار نیست تعداد بسیار بالایی VM روی آنها اجرا شود بررسی کرد. مصرف توان 150 واتی نیز در مقایسه با مدلهای رده بالاتر مدیریت Cooling و مصرف انرژی را سادهتر میکند.
Xeon 6517P یکی دیگر از مدلهای کاربردی CPU سرور G12 است که 16 هسته دارد اما فرکانس پایه آن به 3.2 گیگاهرتز میرسد. این CPU دارای 72 مگابایت Cache و TDP برابر با 190 وات است و در مقایسه با 6515P بیشتر روی Performance هر Core تمرکز دارد.
HPE در یکی از کانفیگهای متوسط DL380 Gen12 از دو پردازنده 6517P استفاده کرده است. این مدل برای مجازیسازی، دیتابیسهای متوسط، ERP، Application Server و سرویسهایی که هم به تعداد هسته مناسب و هم فرکانس نسبتاً بالا نیاز دارند، یکی از گزینههای متعادل محسوب میشود.
Xeon 6520P دارای 24 هسته، فرکانس پایه 2.4 گیگاهرتز، 144 مگابایت Cache و TDP برابر با 210 وات است. افزایش تعداد Core در این مدل باعث میشود برای محیطهایی که چندین سرویس یا ماشین مجازی بهصورت همزمان اجرا میشوند، نسبت به مدلهای 12 و 16 هستهای ظرفیت بیشتری در اختیار داشته باشید.
این CPU میتواند برای مجازیسازی سازمانی، زیرساختهای ترکیبی، اجرای چند Application Server و محیطهایی که به تعادل بین تعداد Core و توان مصرفی نیاز دارند مناسب باشد.
Xeon 6527P نیز 24 هسته دارد اما فرکانس پایه آن 3.0 گیگاهرتز است و با 144 مگابایت Cache و TDP حدود 255 وات عرضه میشود. اگر بین تعداد Core مناسب و فرکانس بالاتر به دنبال تعادل باشید، این مدل نسبت به 6520P قدرت بیشتری در پردازشهای حساس به فرکانس ارائه میدهد.
این ویژگی Xeon 6527P را برای دیتابیس، ERP، ماشینهای مجازی دارای بار پردازشی بالا و Applicationهایی که Performance هر Core برای آنها مهم است به گزینه جدیتری تبدیل میکند.
Xeon 6530P یکی از مدلهای مهم برای کانفیگهای قدرتمندتر سی پی یو سرور HP نسل 12 است. این پردازنده 32 هسته، فرکانس پایه 2.3 گیگاهرتز، 144 مگابایت Cache و TDP برابر با 225 وات دارد.
خود HPE در کانفیگهای Performance و Base سرور DL380 Gen12 از دو پردازنده Xeon 6530P استفاده کرده است. به همین دلیل این مدل برای مجازیسازی حرفهای، تعداد بالاتر ماشین مجازی، دیتابیس، سرویسهای سازمانی سنگین و زیرساختهایی که چند Workload را بهصورت همزمان اجرا میکنند انتخاب قابل توجهی است.
Xeon 6730P دارای 32 هسته، فرکانس پایه 2.5 گیگاهرتز، 288 مگابایت Cache و TDP برابر با 250 وات است. Cache بیشتر در کنار 32 هسته باعث شده این مدل برای کانفیگهایی که پردازش بالاتری نسبت به مدلهای Mainline نیاز دارند مناسب باشد.
HPE در یکی از کانفیگهای Dense سرور DL380 Gen12 از دو پردازنده 6730P استفاده کرده است. این CPU میتواند برای دیتاسنتر، مجازیسازی سنگین، پردازش داده، دیتابیس و زیرساختهایی که Load بالایی دارند انتخاب مناسبی باشد.
برای کاربریهایی که تعداد Core بالاتری نیاز دارند، مدلهای Xeon 6740P و Xeon 6760P در دسترس هستند. 6740P دارای 48 هسته با فرکانس پایه 2.1 گیگاهرتز و 6760P دارای 64 هسته با فرکانس پایه 2.2 گیگاهرتز است.
این پردازندهها بیشتر برای مجازیسازی گسترده، Consolidation چند سرور روی یک میزبان، اجرای تعداد بیشتری VM و پردازشهای Multi-threaded کاربرد دارند. طبیعی است که با افزایش تعداد هسته، توان مصرفی و نیازهای Cooling نیز باید جدیتر بررسی شوند.
در گروه E-Core، مدل Xeon 6710E یکی از گزینههایی است که با 64 هسته و فرکانس پایه 2.4 گیگاهرتز عرضه میشود. TDP این مدل 205 وات است و برای کاربریهایی که تعداد Core بالا و اجرای تعداد زیادی پردازش همزمان اهمیت دارد گزینه جذابی محسوب میشود.
6710E میتواند برای هاستینگ، سرویسهای Cloud، Containerها، Microservices و محیطهایی که تعداد بالایی سرویس مستقل روی سرور اجرا میشوند انتخاب مناسبی باشد.
Xeon 6740E تعداد 96 هسته با فرکانس پایه 2.4 گیگاهرتز در اختیار قرار میدهد و TDP آن 250 وات است. این تعداد Core باعث میشود برای مجموعههایی که هدف اصلی آنها افزایش Core Density و پردازش تعداد زیادی Task بهصورت همزمان است گزینه قدرتمندی باشد.
استفاده از این مدل را میتوان برای Cloud، Hosting، محیطهای Container-based و زیرساختهایی با تعداد زیاد سرویس یا VM بررسی کرد.
در بخش بالاتر E-Coreها، Xeon 6766E و Xeon 6780E هر دو تا 144 هسته ارائه میکنند. 6766E دارای فرکانس پایه 1.9 گیگاهرتز و TDP حدود 250 وات است، در حالی که 6780E با فرکانس پایه 2.2 گیگاهرتز و TDP 330 وات برای Performance بالاتر طراحی شده است.
این مدلها برای هر مجموعهای ضروری نیستند. کاربرد اصلی آنها در محیطهایی است که تراکم هسته بسیار بالا، پردازش موازی گسترده، تعداد زیاد Container یا سرویسهای Cloud اهمیت دارد. برای یک فایل سرور یا Application Server معمولی، خرید چنین CPUهایی معمولاً هزینه اضافه ایجاد میکند و بهتر است مدل پردازنده متناسب با Workload واقعی انتخاب شود.
در مجموع، برای کانفیگهای عمومیتر G12 مدلهایی مثل 6505P، 6507P، 6515P و 6517P در بخش پایینتر و متوسط قرار میگیرند؛ مدلهایی مثل 6520P، 6527P، 6530P و 6730P برای پردازش و مجازیسازی جدیتر قابل بررسی هستند و مدلهای 48 و 64 هستهای P-Core برای محیطهای پرتراکمتر کاربرد دارند. در سمت E-Core نیز 6710E تا 6780E بیشتر زمانی ارزش خرید پیدا میکنند که هدف اصلی افزایش تعداد Core و اجرای حجم زیادی از پردازشهای همزمان باشد.
بنابراین هنگام خرید CPU سرور G12 بهتر است اول مشخص کنید سرور قرار است چه Workloadی را اجرا کند و بعد بین مدلهای مختلف Xeon 6 انتخاب کنید. این روش بسیار منطقیتر از انتخاب CPU صرفاً براساس بالاتر بودن شماره مدل یا تعداد هسته است.
سی پی یو سرور G12 در مدلهای مختلف با مشخصات فنی متفاوتی عرضه میشود و همین مشخصات تعیین میکنند هر پردازنده برای چه نوع کاربری مناسبتر باشد. هنگام انتخاب CPU نباید فقط به تعداد هسته توجه کرد، چون عواملی مثل فرکانس، حافظه Cache، توان مصرفی و نوع Core هم روی عملکرد نهایی سرور تأثیر دارند. برای مثال در مجازیسازی و Cloud تعداد Core اهمیت بیشتری پیدا میکند، در حالی که در بعضی دیتابیسها و نرمافزارهای سازمانی فرکانس و قدرت هر هسته میتواند اولویت بالاتری داشته باشد.
مهمترین ویژگیهای CPU سرور G12 عبارتاند از:
در مجموع، بهترین سی پی یو سرور HP نسل 12 مدلی است که مشخصات آن با نوع Workload، حجم پردازش و بودجه هماهنگ باشد. انتخاب CPU صرفاً براساس تعداد Core یا شماره مدل میتواند باعث افزایش هزینه بدون بهبود واقعی عملکرد سرور شود.
| معیار مقایسه | توضیح | مناسب برای |
|---|---|---|
| تعداد Core | هرچه تعداد هسته بیشتر باشد، CPU توان بیشتری برای اجرای پردازشهای همزمان دارد. | مجازیسازی، Cloud، Hosting |
| فرکانس پردازنده | مدلهایی با فرکانس بالاتر معمولاً در پردازشهای وابسته به قدرت هر هسته عملکرد بهتری دارند. | دیتابیس، ERP، نرمافزارهای سازمانی |
| حافظه Cache | Cache بیشتر میتواند در پردازش داده و Workloadهای سنگین به عملکرد بهتر کمک کند. | دیتابیس، پردازش داده، مجازیسازی |
| توان مصرفی TDP | TDP بالاتر معمولاً به خنککننده و Heatsink مناسبتری نیاز دارد. | کانفیگهای قدرتمند و پردازش سنگین |
| P-Core | تمرکز بیشتر روی قدرت پردازشی هر هسته و Performance بالاتر دارد. | دیتابیس، ERP، پردازش سنگین |
| E-Core | تمرکز روی تعداد هسته بیشتر و اجرای حجم بالای پردازشهای همزمان دارد. | Hosting، Cloud، Container |
| نوع Workload | هر مدل CPU برای نوع خاصی از پردازش ارزش خرید بیشتری دارد. | انتخاب براساس نیاز واقعی سرور |
| قیمت | مدلهای قویتر، تعداد Core بالاتر یا مشخصات فنی بالاتر معمولاً قیمت بیشتری دارند. | انتخاب براساس بودجه و نیاز |
| مدل CPU | نوع Core | تعداد Core | فرکانس پایه | TDP | کاربرد پیشنهادی |
|---|---|---|---|---|---|
| Intel Xeon 6507P | P-Core | 8 | 3.5 GHz | 150W | نرمافزارهای حساس به فرکانس |
| Intel Xeon 6515P | P-Core | 16 | 2.3 GHz | 150W | سرویسهای سازمانی و مجازیسازی متوسط |
| Intel Xeon 6517P | P-Core | 16 | 3.2 GHz | 190W | دیتابیس، ERP و مجازیسازی |
| Intel Xeon 6520P | P-Core | 24 | 2.4 GHz | 210W | مجازیسازی و پردازش چندسرویسی |
| Intel Xeon 6530P | P-Core | 32 | 2.3 GHz | 225W | مجازیسازی حرفهای و پردازش سنگین |
| Intel Xeon 6730P | P-Core | 32 | 2.5 GHz | 250W | دیتاسنتر و Workloadهای سنگین |
| Intel Xeon 6710E | E-Core | 64 | 2.4 GHz | 205W | Hosting و Cloud |
| Intel Xeon 6740E | E-Core | 96 | 2.4 GHz | 250W | Cloud و پردازش همزمان بالا |
| Intel Xeon 6780E | E-Core | 144 | 2.2 GHz | 330W | Core Density بالا و سرویسهای پرتراکم |
سی پی یو سرور G12 بهدلیل تنوع مدل، تعداد هسته بالا و پشتیبانی از زیرساختهای جدید، برای کاربریهای مختلف سازمانی و دیتاسنتری مناسب است. مهمترین مزایای آن عبارتاند از:
در مجموع، تنوع مدلهای CPU سرور G12 باعث میشود بتوان پردازنده را براساس نوع کاربری، میزان پردازش و بودجه انتخاب کرد و از پرداخت هزینه اضافه برای CPU نامتناسب جلوگیری شود.
برای خرید سی پی یو سرور G12 بهتر است قبل از هر چیز مدل دقیق سرور و نوع کاربری آن را مشخص کنید. انتخاب CPU صرفاً براساس تعداد Core یا شماره بالاتر مدل، روش دقیقی نیست. ممکن است یک پردازنده هستههای بیشتری داشته باشد اما برای نرمافزار شما فرکانس پایینتری ارائه دهد و در عمل انتخاب مناسبی نباشد. بنابراین باید نوع Workload، تعداد ماشینهای مجازی، حجم پردازش و نیاز واقعی سرور را در نظر بگیرید.
اگر سرور برای مجازیسازی، Cloud یا Hosting استفاده میشود، تعداد Core اهمیت بیشتری پیدا میکند. در مقابل، برای دیتابیس، ERP و بعضی نرمافزارهای سازمانی ممکن است فرکانس بالاتر و قدرت پردازشی هر هسته اولویت بیشتری داشته باشد. به همین دلیل هنگام خرید CPU سرور G12 باید بین مدلهای P-Core و E-Core نیز براساس نوع استفاده انتخاب کنید.
توان مصرفی یا TDP هم یکی دیگر از موارد مهم در خرید است، چون روی نوع Heatsink، سیستم خنککننده و مصرف برق سرور تأثیر دارد. اگر قصد اضافه کردن CPU دوم یا ارتقای پردازنده فعلی را دارید، سازگاری مدل پردازنده، Part Number و شرایط کانفیگ سرور نیز باید بررسی شود.
در نهایت، بهترین سی پی یو سرور اچ پی G12 مدلی است که از نظر تعداد Core، فرکانس، TDP و نوع معماری با نیاز واقعی سرور هماهنگ باشد. این روش هم عملکرد مناسبتری در اختیار شما قرار میدهد و هم از پرداخت هزینه اضافه برای پردازندهای که توان آن استفاده نمیشود جلوگیری میکند.
قبل از خرید CPU سرور G12 باید مطمئن شوید پردازنده انتخابی با مدل دقیق سرور و کانفیگ فعلی سازگار است. فقط یکسان بودن نسل سرور کافی نیست و مواردی مثل مدل CPU، تعداد سوکت، TDP، نوع هیت سینک و محدودیتهای سختافزاری سرور هم باید بررسی شوند.
اگر قصد ارتقای پردازنده دارید، بهتر است مدل CPU فعلی، تعداد Core، فرکانس و Part Number آن را مشخص کنید. در کانفیگهای دو پردازنده نیز باید سازگاری CPU دوم با پردازنده اول بررسی شود تا سرور بدون مشکل کار کند.
نوع Workload هم روی انتخاب نهایی تأثیر زیادی دارد. برای مجازیسازی و هاستینگ معمولاً تعداد Core اهمیت بیشتری دارد، در حالی که برای دیتابیس و بعضی نرمافزارهای سازمانی فرکانس بالاتر و قدرت هر هسته میتواند مهمتر باشد. همچنین TDP پردازنده باید با سیستم Cooling و Heatsink سرور هماهنگ باشد.
در نهایت قبل از ثبت سفارش، مدل دقیق CPU، مشخصات فنی، وضعیت کالا، گارانتی و Part Number را بررسی کنید تا سی پی یو سرور G12 متناسب با نیاز و کانفیگ سرور خریداری شود.
قیمت CPU سرور G12 به مدل پردازنده، تعداد Core، فرکانس، مقدار Cache، توان مصرفی و نوع P-Core یا E-Core بستگی دارد. معمولاً مدلهایی که تعداد هسته بیشتر یا توان پردازشی بالاتری دارند، قیمت بالاتری هم دارند؛ اما این موضوع به معنی مناسبتر بودن آنها برای هر نوع کاربری نیست.
وضعیت موجودی بازار، نرخ ارز و نوع کالا نیز روی قیمت سی پی یو سرور اچ پی G12 تأثیر دارد. به همین دلیل ممکن است قیمت یک مدل در بازههای زمانی مختلف تغییر کند و بهتر است قبل از خرید، قیمت همان Part Number بهصورت روزانه استعلام شود.
برای کاهش هزینه هم بهتر است مدل CPU براساس Workload واقعی انتخاب شود. در بسیاری از کانفیگها یک پردازنده متعادل میتواند عملکرد موردنیاز را فراهم کند و نیازی به خرید گرانترین مدل Xeon 6 نیست. برای اطلاع از قیمت روز CPU سرور G12 میتوانید مدل پردازنده یا مشخصات سرور خود را برای کارشناسان گلد سرور ارسال کنید.
خرید CPU سرور G12 فقط انتخاب یک مدل Xeon 6 و مقایسه قیمت نیست. پردازنده باید با مدل دقیق سرور، نوع Workload، تعداد سوکت، TDP، سیستم خنککننده و کانفیگ فعلی سازگار باشد. اگر این موارد درست بررسی نشوند، ممکن است CPU از نظر فنی مناسب سرور باشد اما برای نوع کاربری شما انتخاب بهینهای نباشد یا هزینهای بیشتر از نیاز واقعی ایجاد کند.
در گلد سرور میتوانید قبل از خرید، مشخصات CPU موردنظر مثل تعداد Core، فرکانس، Cache، نوع P-Core یا E-Core، توان مصرفی و Part Number را بررسی کنید. این موضوع مخصوصاً زمانی مهم است که قصد ارتقای CPU فعلی یا اضافه کردن پردازنده دوم را دارید، چون در این شرایط سازگاری دو CPU و محدودیتهای کانفیگ سرور باید دقیق کنترل شود.
یکی دیگر از مزیتهای خرید از گلد سرور این است که انتخاب پردازنده فقط براساس شماره مدل انجام نمیشود. اگر سرور برای مجازیسازی، دیتابیس، هاستینگ، Cloud یا نرمافزارهای سازمانی استفاده میشود، میتوان CPU را متناسب با همان Workload انتخاب کرد. این کار کمک میکند بین تعداد Core، فرکانس و هزینه تعادل بهتری ایجاد شود.
همچنین هنگام خرید سی پی یو سرور اچ پی G12 میتوانید وضعیت کالا، گارانتی، مشخصات فنی و Part Number را قبل از ثبت سفارش بررسی کنید. این موضوع ریسک خرید مدل اشتباه را کمتر میکند و باعث میشود پردازندهای انتخاب شود که هم با سرور سازگار باشد و هم توان پردازشی موردنیاز مجموعه را تأمین کند.
در نهایت، اگر بین چند مدل CPU سرور G12 مردد هستید، میتوانید مدل سرور، نوع کاربری و حجم پردازش خود را اعلام کنید تا گزینه مناسبتری برای کانفیگ شما انتخاب شود. این روش نسبت به خرید صرفاً براساس Core بیشتر یا قیمت بالاتر، نتیجه دقیقتر و اقتصادیتری خواهد داشت.
برای انتخاب CPU سرور G12 بهتر است اول نوع استفاده از سرور را مشخص کنید. اگر قرار است چند ماشین مجازی، سرویس سازمانی یا دیتابیس متوسط اجرا کنید، معمولاً نیازی نیست سراغ بالاترین مدل Xeon 6 بروید. بهتر است تعداد Core، فرکانس و TDP را براساس Workload واقعی انتخاب کنید تا هم Performance مناسبی بگیرید و هم هزینه اضافه برای توان پردازشی بلااستفاده پرداخت نکنید. اگر بین چند مدل مردد هستید، مدل سرور و نوع سرویس میتواند انتخاب را خیلی دقیقتر کند.
در مجازیسازی فقط تعداد Core مهم نیست و باید تعداد VM، میزان مصرف CPU هر ماشین و نوع سرویسهایی که داخل آنها اجرا میشود بررسی شود. برای تعداد بالای ماشین مجازی معمولاً مدلهایی با Core بیشتر انتخاب بهتری هستند، اما اگر VMها پردازش سنگینی دارند، فرکانس و قدرت هر هسته هم اهمیت زیادی پیدا میکند. در نتیجه ممکن است برای یک محیط تعداد VM بالا، E-Core مناسب باشد و برای VMهای سنگینتر، یک مدل P-Core نتیجه بهتری بدهد.
برای بسیاری از دیتابیسها مثل SQL Server، Oracle و PostgreSQL معمولاً قدرت هر Core و فرکانس اهمیت بالایی دارد، به همین دلیل مدلهای P-Core بیشتر مورد توجه قرار میگیرند. البته حجم دیتابیس، تعداد Queryهای همزمان و نوع نرمافزار هم روی انتخاب تأثیر دارد. اگر دیتابیس حجم بالایی دارد و همزمان کاربران زیادی به آن متصل میشوند، باید تعداد Core، فرکانس و Cache را کنار هم بررسی کنید و صرفاً براساس P-Core بودن تصمیم نگیرید.
خیر. یکی از اشتباهات رایج این است که چون یک پردازنده Xeon 6 است، تصور شود روی همه سرورهای G12 قابل استفاده خواهد بود. سازگاری CPU به مدل دقیق سرور، سوکت، TDP، محدودیتهای BIOS، نوع Heatsink و سیستم Cooling بستگی دارد. قبل از خرید باید لیست پردازندههای پشتیبانیشده همان مدل سرور بررسی شود تا CPU از نظر فنی با کانفیگ شما سازگار باشد.
جواب این سؤال به کانفیگ فعلی و نوع Workload بستگی دارد. اگر سرور شما فقط یک CPU دارد و ظرفیت پردازشی بیشتری لازم دارید، در بعضی شرایط اضافه کردن CPU دوم میتواند منطقی باشد. اما اگر نرمافزار شما بیشتر به قدرت هر Core وابسته است، جایگزین کردن CPU فعلی با یک مدل قویتر ممکن است نتیجه بهتری بدهد. قبل از تصمیم باید تعداد سوکت، پردازنده فعلی، محدودیتهای لایسنس نرمافزار و هزینه ارتقا بررسی شود.
هیچ پاسخ ثابتی برای همه سرورها وجود ندارد. اگر سرور برای Hosting، Cloud یا اجرای تعداد زیادی VM استفاده میشود، Core بیشتر معمولاً مزیت بیشتری دارد. اما اگر نرمافزار یا دیتابیس به Performance هر هسته وابسته باشد، ممکن است یک CPU با تعداد هسته کمتر و فرکانس بالاتر سریعتر عمل کند. برای انتخاب درست باید نوع Workload را قبل از مقایسه مشخصات CPU تعیین کنید.
TDP پردازنده باید با توان خنککنندگی سرور، نوع Heatsink و کانفیگ شاسی هماهنگ باشد. مدلهای قدرتمندتر معمولاً TDP بالاتری دارند و ممکن است به Heatsink یا فنهای متفاوت نیاز داشته باشند. اگر قصد ارتقا دارید، نباید فقط مدل CPU را بررسی کنید؛ مشخصات خنککننده سرور هم باید کنترل شود تا پردازنده در شرایط استاندارد کار کند و دمای سیستم از محدوده مناسب خارج نشود.
در کانفیگهای دو پردازنده، باید الزامات سازگاری HPE برای همان مدل سرور رعایت شود و در بسیاری از کانفیگها پردازندهها باید مشخصات هماهنگ و مدل یکسان داشته باشند. به همین دلیل بهتر است قبل از خرید CPU دوم، مدل دقیق پردازنده اول و Part Number آن بررسی شود. خرید صرفاً براساس تعداد Core مشابه یا خانواده یکسان میتواند انتخاب اشتباهی باشد.
بهترین روش این است که ابتدا حداقل توان موردنیاز را مشخص کنید و بعد بین مدلهایی که آن نیاز را پوشش میدهند مقایسه انجام دهید. اگر یک CPU ارزانتر همان تعداد VM یا همان نرمافزار را بدون ایجاد Bottleneck اجرا میکند، خرید مدل گرانتر الزاماً ارزش بیشتری ایجاد نمیکند. مقایسه قیمت باید در کنار Core، فرکانس، TDP و نوع Workload انجام شود.
اگر پردازنده از نظر سلامت، اصالت و سازگاری بررسی شده باشد، در بعضی پروژهها میتواند از نظر هزینه گزینه قابل بررسی باشد. با این حال باید وضعیت کالا، گارانتی فروشنده و Part Number دقیق مشخص باشد. برای سرورهای سازمانی یا سرویسهای حساس، خرید CPU بدون تست و بدون تضمین سلامت ریسک بالایی دارد و بهتر است فقط از فروشندهای تهیه شود که امکان بررسی فنی قطعه را فراهم کند.
برای انتخاب دقیق معمولاً باید مدل سرور، CPU فعلی، تعداد RAM، نوع Workload، تعداد ماشینهای مجازی، نرمافزارهای اصلی و بودجه مشخص باشد. با این اطلاعات میتوان تشخیص داد Core بیشتر مهمتر است یا فرکانس، و بین P-Core و E-Core کدام گزینه منطقیتر خواهد بود. این روش از خرید پردازندهای که بیش از نیاز قوی یا برای نوع کاربری نامناسب است جلوگیری میکند.
